Ayrılmış Bilinç
Dalga, kendi çevresine bakar ve artık Su olmadığını sanır.
Ayrı bilinç, Bilincin kendisini yalnızca karakterin bakış açısıyla özdeşleştirmesiyle ortaya çıkar.
Her şey ben'den ve ben için seyredilir:
Bu bana nasıl fayda sağlar?
Bu bana nasıl zarar verir?
Neye sahip olabilirim?
Kimliğimi ne tehdit eder?
Bu, Bütün'ün dışında doğmuş ikinci bir Bilinç değildir.
Bu, Bilincin, diğerleriyle ilişkisini unutmuş ve kendini mutlak anlamda bağımsız sanan bir Form'dan kendini deneyimlemesidir.
Bir dalgayı seyret.
Onun kendine özgü bir çevresi, hareketi, gücü ve süresi vardır. Diğer dalgalardan ayırt edilebilir ve hiçbiri tam olarak onun yerini kaplamaz.
Ama o asla Su'dan ayrı olmamıştır.
Tekillik vardır.
Mutlak ayrılık yoktur.
Ayrı bilinç, farklılığı izolasyonla ve özerkliği kendi kendine yeterlilikle karıştırır.
Alınan dili, gıdayı, Suyu, bakımı, toprağı, bilgiyi ve Formunu mümkün kılan ilişkileri unutur.
Sonra kendi başına asla var etmediği şeye "benim" der.
Bu daralmadan, diğerini düşmana, metaya, araca veya rakama dönüştürme olasılığı doğar.
Ancak diğer Form'daki Yaşamı Tanımayı bıraktığımda, ona inkar ettiğim bir saygınlığı kendim için talep edebilirim.
Mevcudiyet dalgayı silmez.
Ona Suyu Hatırlamasına izin verir.
Sen olmaktan vazgeçmezsin.
Olduğun her şeyin karakterinin sınırlarında sona erdiğine inanmayı bırakırsın.
Ve o ayrılık düştüğünde, Birlik sana diğeri üzerinde güç bahşetmez.
Sana ona karşı sorumluluğu geri verir.